Ό Κυριάκος Μητσοτάκης σήμερα είναι κάτι σαν τόν Κώστα Σημίτη τό 1996.... Δέν εκφράζει τόν ιδεολογικό καί πολιτικό μέσο όρο τών στελεχών, τ...
Ό Κυριάκος Μητσοτάκης σήμερα είναι κάτι σαν τόν Κώστα Σημίτη τό 1996.... Δέν εκφράζει τόν ιδεολογικό καί πολιτικό μέσο όρο τών στελεχών, τών φίλων καί τών οπαδών τής Ν.Δ. ..... Είναι όμως τό εισιτήριο όλων αυτών γιά τήν εξουσία!!!! Ό,τι καί ό Σημίτης γιά τό ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρίν 25 χρόνια...
Τότε, πολλοί
συντηρητικοί πολίτες καί όχι μόνον, έτειναν ευήκοον ούς στήν επαγγελία τού
εκσυγχρονισμού όπως καί τώρα, ευάριθμη μερίδα πολιτών αλλά καί πολιτικών από
τήν παραδοσιακά αντίπερα τής δεξιάς όχθη, συντάχθηκαν μέ τά Μητσοτακικά
προτάγματα....
Φύκια γιά
μεταξωτές κορδέλες..... Σχεδόν 2 χρόνια μετά τίς εκλογές, τίποτε από αυτά πού
γίνονται δέν κάνουν λιγότερο εχθρικό τό πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό
περιβάλλον γιά τόν πολίτη.... Σέ πείσμα τής δοξαστικής αισιοδοξίας τών καλοταϊσμένων ΜΜΕ καί τού ιππικού τών διαφημιστών καί επικοινωνιολόγων..... Ή αίσθηση τού
συλλογικού κινδύνου αναπτύσσεται καθημερινά καί κατοικοεδρεύει δίπλα μας....
Αρχίζει καί
καταφαίνεται πώς οί κατοικήσιμες αλήθειες τών "αρίστων" είναι ψεύδη,
συμβιβασμοί, αφέλειες, συμφέροντα, εγωισμοί, μικρόνοιες.... Δυστυχώς, ή
βαλκανική ελληνική δεξιά δέν αλλάζει καί δέν εξανθρωπίζεται!!! Ή γαλάζια
αρκούδα συνεχίζει νά χορεύει στό ρυθμό πού τής δίνουν τά μεγάλα..... αφεντικά
αδιαμαρτύρητα, αγόγγυστα, πειθήνια.... Ένας αχταρμάς γόνων, κλώνων καί golden
boys μέ ασθενικούς πολιτικούς ώμους αλλά άσβεστη δίψα γιά άρμεγμα τού κρατικού
μαστού.....
Υπάρχει πολύς
δρόμος καί πολλές κακοτοπιές μπροστά μας... Ή αναζήτηση πάση θυσία τής
"αλήθειας" ήταν πάντα μία πολύ δύσκολη υπόθεση.... Γιά νά
αντιμετωπίσουμε επιτέλους μέ αξιοπρέπεια τίς πηγές κακοδαιμονίας τής πατρίδας
μας... Δέ φτάνει νά διαλέξουμε στρατόπεδο. Νά είμαστε έτοιμοι νά φυλάξουμε καί
σκοπιά!!!
"Μ' έκοψαν μέ χώρισαν στά δυό
τή μιά πλευρά
μου τή μιά φτερούγα μου
κι είμαι μιά
στάλα αίμα στά χείλη σου
ένας αγέρας
στά δάκτυλα σου
Δέ μπορώ νά
ζήσω ή νά πεθάνω
μισό κορμί
μισοκομμένο όνειρο
Μ' έκοψαν καί
μ' άφησαν νά ζώ
μέ τήν πληγή
μου μέ τήν αγάπη μου
κι είμαι μιά
πίκρα μέσα στά μάτια σου
ένας αγέρας
μέσ' τά μαλλιά σου
